آشنایی با انواع نوروپاتی محیطی:

سیستم عصبی محیطی شما اعصاب مغز و نخاع یا سیستم عصبی مرکزی را به بقیه بدن شما متصل می کند. 

مکان هایی که نوروپاتی در آن اثر می گذارد:

  • بازوها و دست ها
  • پاها 
  • صورت و دهان
  • اعضای داخلی بدن

وظیفه این اعصاب این است که سیگنال های مربوط به احساسات فیزیکی را به مغز شما برگردانند. آن ها همچنین مطمئن می شوند که عملکردهای داخلی بدن شما، مانند گردش خون و هضم غذا، همان طور که باید کار می کنند.

همه چیز درباره نوروپاتی دیابتی یا محیطی
همه چیز درباره نوروپاتی دیابتی یا محیطی

نوروپاتی محیطی زمانی رخ می دهد که این اعصاب به دلیل آسیب دیدگی یا تخریب به درستی کار نمی کنند. این کار عملکرد طبیعی اعصاب را مختل می کند. آن ها ممکن است زمانی که هیچ چیزی باعث درد نمی شود سیگنال های درد ارسال کنند، یا حتی اگر چیزی به شما آسیب می رساند سیگنال درد ارسال نکنند. این می تواند به دلایل گفته شده در زیر باشد:

  1. صدمه
  2. بیماری سیستمیک
  3. عفونت
  4. عدم تعادل هورمونی
  5. دارو های خاص
  6. کمبود ویتامین
  7. یک اختلال ارثی

بنابراین، علل، مانند انواع این بیماری، گسترده است. بیش از 100 منبع معتبر انواع مختلف نوروپاتی محیطی وجود دارد. هر نوع دارای علائم منحصر به فرد و گزینه های درمانی خاص است.

محققان پزشکی همچنین نوروپاتی های محیطی را بر اساس نوع آسیب عصبی درگیر طبقه بندی می کنند. مونونوروپاتی زمانی رخ می دهد که تنها یک عصب آسیب دیده باشد. 

پلی نوروپاتی‌ها که شایع‌ تر هستند، زمانی اتفاق می‌افتند که عصب ‌های متعدد آسیب ببینند.

این اختلال ناراحت کننده است، اما درمان ها می توانند بسیار مفید باشند. مهم ترین چیزی که باید تعیین کرد این است که آیا نوروپاتی نتیجه یک بیماری زمینه ای جدی است یا خیر.

علائم و نشانه های نوروپاتی محیطی چیست؟

سه نوع اعصاب در بدن وجود دارد. از آنجایی که انواع بسیاری از نوروپاتی محیطی وجود دارد، پزشکان نوع شما را بر اساس گروهی از اعصابی که بر آن تأثیر می گذارد، تشخیص می دهند.

 این سه گروه عبارتند از:

موتور: این اعصاب مسئول حرکت عضلات مانند راه رفتن، صحبت کردن یا استفاده از دست ها یا بازوها هستند.

حسی. این ها مسئول اطلاعات حسی مانند گرم یا سرد، درد یا لمس هستند.

خودمختار: این ها مسئول فرآیندهای بدن هستند که شما نمی بینید، مانند تنفس، ضربان قلب و هضم.

نوروپاتی محیطی می تواند یک گروه عصبی، دو گروه یا هر سه را تحت تاثیر قرار دهد. گاهی اوقات فقط یک عصب را تحت تأثیر قرار می دهد و به آن مونو نوروپاتی می گویند. علائم نوروپاتی محیطی به نوع نوروپاتی بستگی دارد.

علائم و شانه های نوروپاتی حرکتی و حسی عبارتند از:

  • گرفتگی عضلات
  • تکان دادن
  • ضعف عضلانی
  • افتادن پا
  • تحلیل رفتن عضلات
  • فلج شدن
  • احساس گزگز و گزگز یا سوزن سوزن شدن
  • بی حسی
  • کاهش احساس درد یا گرما و سرما
  • افزایش درد ناشی از چیزهایی که نباید باعث درد شوند، مانند لمس سبک
  • سوزش یا درد شدید
  • از دست دادن تعادل یا هماهنگی

همه چیز درباره نوروپاتی دیابتی یا محیطی

علائم و نشانه های نوروپاتی اتونومیک عبارتند از:

  • یبوست یا اسهال
  • نفخ، آروغ زدن یا احساس بیماری
  • غش یا سرگیجه هنگام ایستادن به دلیل فشار خون پایین
  • ضربان قلب سریع
  • زیاد یا کم عرق کردن
  • مشکلات عملکرد جنسی
  • از دست دادن کنترل روده
  • مشکل در تخلیه کامل مثانه

علائم می تواند باعث ایجاد چالش هایی در زندگی روزمره شود، مانند: مشکل در راه رفتن یا خوابیدن به دلیل درد در پاها.

این علائم همچنین می تواند نشان دهنده شرایط دیگر باشد. اطمینان حاصل کنید که تمام علائم خود را به پزشک خود بگویید تا بتواند تشخیص درست و بهترین درمان را پیدا کند.

علت به وجود آمدن بیماری نوروپاتی محیطی:

عوامل مختلف و شرایط زمینه‌ای می‌توانند باعث ایجاد این وضعیت شوند. در موارد نادر، نوروپاتی محیطی ژنتیکی است، اما بیش تر موارد اکتسابی است. یک مورد اکتسابی نوروپاتی محیطی اغلب ایدیوپاتیک است، به این معنی که پزشکان نمی دانند چرا این اتفاق می افتد. در بیش تر موارد، پزشکان می توانند این بیماری را به یک یا چند علت مرتبط کنند.

بیماری های عمومی: آسیب عصبی ناشی از دیابت یکی از شایع ترین اشکال نوروپاتی است. این منجر به بی حسی، درد و از دست دادن حس در اندام ها می شود.

انجمن دیابت اقدامات زیر را برای به تاخیر انداختن یا جلوگیری از آسیب عصبی توصیه می کند:

  • سطح قند خون خود را کنترل کنید تا آن را در محدوده هدف نگه دارید و ارزیابی کنید که برنامه مراقبت از دیابت شما در مسیر درستی قرار داشته باشد.
  • پاهای خود را برای علائم آسیب، عفونت یا نقاط داغ بررسی کنید.
  • علائم نوروپاتی را به پزشک خود گزارش دهید و درمان اولیه را دریافت کنید.
  • پاهای خود را با کفش های مخصوص محافظت کنید و هنگام شستشو و ورزش مراقب باشید.

جراحت: ترومای فیزیکی یکی از علل شایع آسیب به اعصاب است. این می تواند شامل تصادفات رانندگی، سقوط یا شکستگی باشد. عدم تحرک یا ثابت ماندن بیش از حد در یک موقعیت نیز می تواند باعث نوروپاتی شود. افزایش فشار بر روی عصب مدیان، عصبی در مچ دست که احساس و حرکت دست را تامین می کند، باعث سندرم تونل کارپال می شود. این یک نوع رایج منبع مطمئن نوروپاتی محیطی است.

الکل و سموم: الکل می تواند اثر سمی بر بافت عصبی داشته باشد و افراد مبتلا به اختلال شدید مصرف الکل را در معرض خطر بالاتر نوروپاتی محیطی قرار دهد.

قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی سمی مانند چسب، حلال ها یا حشره کش ها، چه از طریق سوء استفاده از مواد شیمیایی یا در محل کار، می تواند باعث آسیب عصبی شود. علاوه بر این، قرار گرفتن در معرض فلزات سنگین مانند سرب و جیوه نیز می تواند باعث این وضعیت شود.

عفونت ها و اختلالات خود ایمنی: برخی از ویروس ها و باکتری ها مستقیماً به بافت عصبی حمله می کنند.

ویروس هایی مانند هرپس سیمپلکس، ویروس واریسلا-زوستر (که باعث آبله مرغان می شود) و ویروس اپشتین بار به اعصاب حسی آسیب می رسانند و باعث ایجاد دوره های شدید درد تیراندازی می شوند.

عفونت های باکتریایی مانند بیماری لایم نیز در صورت عدم درمان می توانند باعث آسیب عصبی و درد شوند. افراد مبتلا به HIV یا ایدز نیز ممکن است به نوروپاتی محیطی مبتلا شوند.

بیماری ‌های خود ایمنی مانند آرتریت روماتوئید و لوپوس به روش ‌های مختلفی بر سیستم عصبی محیطی تأثیر می‌گذارند. التهاب مزمن و آسیب به بافت‌های سراسر بدن و همچنین فشار ناشی از التهاب، همگی می‌ توانند منجر به درد شدید عصبی در اندام ‌ها شوند.

داروها: برخی از داروها نیز ممکن است باعث آسیب عصبی شوند. این دارو ها می توانند شامل:

  • داروهای ضد تشنج، که افراد برای درمان تشنج مصرف می کنند.
  • داروهایی برای مبارزه با عفونت های باکتریایی.
  • برخی از داروهای فشار خون.
  • داروهای مورد استفاده برای درمان سرطان.

نحوه تشخیص نوروپاتی محیطی چگونه است؟

ابتدا پزشک معاینه فیزیکی انجام می دهد و در مورد سابقه پزشکی شما می پرسد. آن ها ممکن است تست های دیگری را انجام دهند که عبارتند از:

الکترومیوگرافی: الکترومیوگرافی می تواند مشکلاتی را در نحوه حرکت سیگنال های عصبی بدن به عضلات نشان دهد.

برای این آزمایش، پزشک یک سوزن کوچک را در عضله شما قرار می دهد. سپس پزشک از شما می خواهد که عضله خود را به آرامی حرکت دهید. کاوشگرهای درون سوزن میزان الکتریسیته ای را که در عضله شما حرکت می کند اندازه گیری می کند. این آزمایش ممکن است به نظر برسد که شما در حال دریافت یک ضربه هستید. گاهی اوقات این ناحیه تا چند روز بعد درد می کند.

مطالعه هدایت عصبی: در یک مطالعه هدایت عصبی، پزشک الکترودهایی را روی پوست شما قرار می دهد. سپس مقادیر کمی الکتریسیته را از طریق اعصاب شما می گذرانند تا ببینند آیا اعصاب سیگنال ها را به درستی منتقل می کنند یا خیر. این روش در حالی که در حال انجام است کمی ناراحت کننده است، اما نباید بعد از آن آسیبی به آن وارد شود.

درمان بیماری نوروپاتی چگونه انجام می شود؟

درمان علائم نوروپاتی محیطی بر درمان اختلال زمینه ای متمرکز است. اگر علت دیابت باشد، تمرکز بر کنترل قند خون است. اگر کمبود ویتامین باعث ایجاد مشکل شده است، اصلاح کمبود آن درمان است.

بسیاری از درمان ‌ها می‌توانند تسکین دهند و به شما کمک کنند به فعالیت ‌های عادی خود بازگردید. گاهی اوقات ترکیبی از درمان ها بهترین نتیجه را دارد.

داروهای ضد درد: داروهای ضد درد خوراکی بدون نسخه مانند استامینوفن و داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی، مانند آسپرین و ایبوپروفن، می توانند در کنترل درد متوسط ​​بسیار مفید باشند.

اگر آن ها را بیش از حد مصرف کنید، این داروها می توانند بر عملکرد کبد یا معده شما تأثیر بگذارند. مهم است که از استفاده طولانی مدت از آن ها خودداری کنید، به خصوص اگر به طور منظم الکل می نوشید.

داروی تجویزی: بسیاری از داروهای مسکن تجویزی نیز می توانند به کنترل درد این بیماری کمک کنند. این ها شامل مواد مخدر، برخی از داروهای ضد صرع و برخی داروهای ضد افسردگی است. سایر داروهای تجویزی مفید عبارتند از:

  • لیدوکائین در یک لکه روی ناحیه آسیب دیده
  • پره گابالین (داروی ضد صرع)
  • دولوکستین (یک داروی ضد افسردگی)
  • استروئیدها
  • داروهای بیهوشی

مراقبت هایی که باید برای نوروپاتی به آن ها توجه کنیم:

علاوه بر مسکن ها، بسیاری از افراد از طریق موارد زیر تسکین نوروپاتی محیطی را یافته اند:

  • حمام پا با برگ بابونه یا گزنه به مدت حداقل 30 دقیقه.
  • استفاده از پد حرارتی یا جوراب برقی.
  • قرار دادن کیسه یخ در نواحی آسیب دیده به مدت 10 دقیقه دو بار در روز در صبح و عصر.
  • تلاش برای طب سوزنی.
  • انواع مختلفی از درمان های جامع مانند: بازتاب شناسی را امتحان کنید.
  • ماساژ مناطق آسیب دیده برای تقویت گردش خون.
  • اجتناب از فشار روی ناحیه آسیب‌دیده، مانند عدم روی هم زدن پاها یا تکیه نکردن به آرنج.
  • اولویت‌ها را روزانه تعیین کنید و بیش از آنچه که فکر می‌کنید توانایی دارید انجام ندهید.
  • اجتناب از کافئین و ایجاد یک برنامه منظم قبل از خواب برای بهبود خواب.
  • ورزش متوسط ​​و منظم نیز می تواند به کاهش ناراحتی کمک کند..
  • اگر مشروبات الکلی می نوشید یا سیگار می کشید، مصرف آن را قطع کنید. هر دو الکل و تنباکو باعث تشدید درد عصبی می شوند و در صورت استفاده طولانی مدت می توانند باعث آسیب عصبی شوند.

نوشته همه چیز درباره نوروپاتی دیابتی یا محیطی اولین بار در شرکت پیک دارو توسعه | پانسمان سوربکت | درمان زخم و معرفی پانسمان های نوین سوربکت. پدیدار شد.

source

توسط salamatsun