علائم زگیل مقعد در مردان و زنان متفاوت بوده و در هر کدام به نحوی خودش را نشان می دهد. این زائده ها در داخل و دور دریچه مقعد ظاهر می شوند و به شکل گوشتی یا اغلب به رنگ پوست هستند.

زگیل مقعدی یا Anal warts زائده های کوچکی هستند که می توانند در داخل و دور مقعد ایجاد شوند. این عارضه کوندیلوما آکومیناتا نیز نامیده می شود. زگیل مقعدی نوعی زگیل تناسلی است.

در بیشتر موارد، زگیل ها باعث ناراحتی یا درد نمی شوند. با این حال، اگر تا حدودی بزرگ شوند، می توانند باعث تحریک شده و خارش یا خونریزی داشته باشند. اگر هیچ علامتی بروز نکند، افراد مبتلا به زگیل مقعدی ممکن است حتی ندانند که آنها را دارند زیرا زائده ها در رکتوم آنها در حال رشد است.

زگیل مقعدی ممکن است فقط در یک نقطه ایجاد شود یا به مرور زمان به قسمت‌های مختلف دستگاه تناسلی و مقعد گسترش یابد.

در بیشتر موارد، زگیل های مقعدی بدون درد هستند و ممکن است فرد از ابتلا به آن بی اطلاع باشد. اگر علائم ظاهر شوند، ممکن است شامل موارد زیر باشند:

اشتباه گرفتن زگیل مقعدی با توده بواسیر باد کرده یا هموروئید رایج است.

دلیل اصلی ابتلا به این زائده ها ویروس اچ پی وی HPV و گونه های زیادی از این ویروس است. چند نکته را لازم است در این باره بدانید:

بله زگیل مقعدی مسری است، به ویژه در زمان شیوع. همچنین شایان ذکر است که ویروس اچ پی وی حتی زمانی که زائده ها ایجاد نمی شوند هم باز ویروس مسری است.

حتی اگر فردی تحت درمان برای زگیل مقعدی باشد، ویروس می تواند از آنها به شخص دیگری منتقل شود.

افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، از جمله مبتلایان به اچ آی وی، در برابر این عفونت آسیب پذیرتر هستند. بنابراین در صورت قرار گرفتن در معرض ویروس ممکن است خطر ابتلا به اچ پی وی بیشتر باشد.

یک فرد مبتلا به HIV ممکن است بخواهد با یک پزشک در مورد راه های کاهش خطر HPV صحبت کند. این ممکن است شامل شرکت در غربالگری های منظم باشد.

پزشک ممکن است بسته به تعداد، اندازه زائده ها و هر علائمی، گزینه های مختلفی را برای درمان زگیل مقعدی توصیه کند.

گاهی اوقات بدن با ویروس زمینه ای مبارزه می کند یا زگیل ها خود به خود از بین می روند. در برخی موارد ممکن است بعد از برداشتن زائده ها پزشک از بیمار بخواهد که تا زمان بهبودی کامل صبر کند تا ببیند چه اتفاقی خواهد افتاد.

توجه به این نکته ضروری است که HPV می تواند چندین سال در بدن غیر فعال بماند و حتی پس از انجام درمان، زگیل های مقعدی ممکن است عود کنند.

برای درمان و برداشتن زائده ها چند روش درمانی وجود دارد که معمولا پزشک توصیه می کند:

پزشک می تواند از نیتروژن مایع برای از بین بردن زگیل مقعدی استفاده کند. این کار بافت زگیل را منجمد می کند و باعث تخریب آن می شود.

روش دیگر این است، که پزشک ممکن است از محلول اسیدی حاوی تری کلرواستیک یا بی کلرواستیک اسید برای سوزاندن و تخریب بافت زائده استفاده کند.

اگر علائمی مانند خونریزی مقعدی و زخم‌ ها خفیف باشند یا اگر زگیل‌ ها نسبتاً کوچک باشند، پزشک ممکن است یک داروی موضعی مانند پماد برای از بین بردن زگیل داخل و دور مقعد تجویز کند.

نمونه هایی از این درمان ها عبارتند از:

معمولا بیمار می تواند چند نمونه از این دارو ها را بدون نسخه پزشک هم تهیه کند ولی از آنجایی که پوست این ناحیه بسیار حساس بوده و نباید خارج از ساعات مشخصی مصرف شود، بهتر بوده حتما تحت نظر پزشک آن را مصرف کنید.

اگر زگیل های مقعدی داخلی یا بسیار بزرگ باشند، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند. این روش تحت بیهوشی انجام می شود.

اگر برداشتن بسیاری از زگیل‌ های مقعد ضروری باشد، پزشک ممکن است بیش از یک عمل جراحی را توصیه کند تا زمان بهبودی سریع تر اتفاق بیفتد.

پس از عمل جراحی، ممکن است فرد نیاز داشته باشد چندین روز از محل کار یا مدرسه خود مرخصی بگیرد. ممکن است فردی به داروهای مسکن بدون نسخه نیاز داشته باشد و پزشک داروی قوی تری تجویز کند.

مدت زمانی که طول می کشد تا به فعالیت های منظم بازگردید احتمالاً به وسعت جراحی بستگی دارد.

گزینه های مناسب که می توانید نزد آنها مراجعه کنید، متخصص پوست و بیماری های مقعدی، جراح یا متخصص گوارش می باشند که می توانند برای درمان این بیماری به شما کمک کنند.

از آنجایی که ویروس اچ پی وی اغلب بدون هیچ علامتی در بدن باقی می ماند. کارهایی وجود دارد که می توانید برای جلوگیری از ابتلا به زگیل مقعدی انجام دهید.

نوشته زگیل مقعد؛ درمان، عکس + علائم و علت زگیل داخل مقعدی اولین بار در کلینیک زارعی. پدیدار شد.

source

توسط salamatsun